تولدت مبارک

بهار.. دختره خود شیفته از خود متکبر؛ عاشقتم نانازبلا. ممنونم که دوباره و دوباره دووم آودی. هرچند که سال گذشته برای من سال از دست دادن بود تا بدست آوردن.. برای هممون شاید. از رفتن پدربزرگم تا از دست دادن دوست خوبم کسرا. اگرچه ملال آور 

- کامنت هارو می بندم چون.. خب این اولین باری که جایی از سوشال مدیا درباره روز تولدم می نویسم.

و متاسفم عزیزانم. من اونقدرا هم اجتماعی نیستم که بنظر میام.

فکر می کردم به اینکه اینجا هم منتظر دردونه یارم نشسته بودم تا شازده با فلوتش بیاد و من بدزده.

اما نمی دونم.. اگر یاس نمی بود. حتی چطور می تونستم از درد اسفند پیش تاحالا روی پاهام بایستم.

 

I can hear the sounds of violins

{توجه توجه}

برای اولین بار در تاریخ این وبلاگ عکس هایی به دست انتشار رسید که با دوربین عکاسی به ثبت نرسیده بودند. شاید چون عکاس بهار نبود؟ شاید چون سوژه خودش بود

Other dancers may be on the floor
Dear, but my eyes will see only u

 

در نهایت؛ می دونم این موسیکی موردعلاقه امِ که با من و از من می مونه.

پس برقصید و بخندید و بجنگید اگر شما هم هنوز توی لاتاری زندگی شانس برنده شدن دارید

نقطه

سرخط قار قار